Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!
วันพุธ 16 ตุลาคม 2562
ติดตามเว็บไซต์
หน้าแรก > ความรู้อิสลาม > คำอ่านและความหมาย ซูเราะห์ยาซีน

คำอ่านและความหมาย ซูเราะห์ยาซีน


หมวดหมู่ : ความรู้อิสลาม เปิดอ่าน 782 ครั้ง

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ

ด้วยพระนามของอัลลอฮฺ ผู้ทรงกรุณาปราณี ผู้ทรงเมตตาเสมอ

يسٓ 1

ยา สี-น

1- ยาซีน

وَٱلۡقُرۡءَانِ ٱلۡحَكِيمِ 2

วัลกฺุรอานิล ฮะกีม

2- ขอสาบานด้วยอัลกุรอานที่มีคำสั่งอันรัดกุม

إِنَّكَ لَمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ 3

อินนะกะ ละมินัล มุรสะลีน

3- แท้จริง เจ้าเป็นผู้หนึ่งในหมู่ผู้ถูกส่งมาอย่างแน่นอน

عَلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسۡتَقِيمٖ 4

อฺะลา ศิรอฏิม มุสตะกฺีม

4- (เป็นผู้) อยู่บนแนวทางอันเที่ยงธรรม

تَنزِيلَ ٱلۡعَزِيزِ ٱلرَّحِيمِ 5

ตันซีลัล อฺะซีซิร เราะฮีม

5- อัลกุรอานนี้เป็นการประทานลงมาจากพระผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงเมตตาเสมอ

لِتُنذِرَ قَوۡمٗا مَّآ أُنذِرَ ءَابَآؤُهُمۡ فَهُمۡ غَٰفِلُونَ 6

ลิตุนซิเราะ เกฺอ์ามัม มา อุนซิเราะ อาบาอุฮุม ฟะฮุม ฆอฟิลูน

6- เพื่อเจ้าจะได้ตักเตือนกลุ่มชนหนึ่งซึ่งบรรพบุรุษของพวกเขามิได้ถูกตักเตือนมาก่อนดังนั้น พวกเขาจึงไม่สนใจ

لَقَدۡ حَقَّ ٱلۡقَوۡلُ عَلَىٰٓ أَكۡثَرِهِمۡ فَهُمۡ لَا يُؤۡمِنُونَ 7

ละกฺ็อด ฮักฺกฺ็อล เกฺอ์าลุ อฺะลา อักษะริฮิม ฟะฮุม ลา ยุอ์มินูน

7- โดยแน่นอน พระประกาศิตได้เป็นที่สมจริงแล้วแก่ส่วนมากของพวกเขา เพราะพวกเขาไม่ศรัทธา

إِنَّا جَعَلۡنَا فِيٓ أَعۡنَٰقِهِمۡ أَغۡلَٰلٗا فَهِيَ إِلَى ٱلۡأَذۡقَانِ فَهُم مُّقۡمَحُونَ 8

อินนา ญะอฺัลนา ฟี อะอฺ์นากฺิฮิม อัฆลาลัน ฟะฮิยะ อิลัล อัซกฺอนิ ฟะฮุม มุกฺมะฮูน

8- แท้จริงเราได้คล้องพันธนาการที่คอของพวกเขา มันจึงห้อยลงมาที่คางของพวกเขา ดังนั้น (ศรีษะของ)พวกเขาจึงเงยขึ้น

وَجَعَلۡنَا مِنۢ بَيۡنِ أَيۡدِيهِمۡ سَدّٗا وَمِنۡ خَلۡفِهِمۡ سَدّٗا فَأَغۡشَيۡنَٰهُمۡ فَهُمۡ لَا يُبۡصِرُونَ 9

วะญะอฺัลนา มิม บัยนิ อัยดีฮิม สัดเดา วะมิน ค็อลฟิฮิม สัดดัน ฟะอัฆชัยนาฮุม ฟะฮุม ลา ยุบศิรูน

9- และเราได้ทำเครื่องกีดขวางไว้ข้างหน้าพวกเขา และเครื่องกีดขวางไว้ข้างหลังพวกเขา

وَسَوَآءٌ عَلَيۡهِمۡ ءَأَنذَرۡتَهُمۡ أَمۡ لَمۡ تُنذِرۡهُمۡ لَا يُؤۡمِنُونَ 10

วะสะวาอุน อฺะลัยฮิม อะอันซัรตะฮุม อัม ลัม ตุนซิรฮุม ลา ยุอ์มินูน

10- และมีผลเท่ากันแก่พวกเขา เจ้าจะตักเตือนพวกเขาหรือไม่ตักเตือนพวกเขาก็ตาม พวกเขาก็จะไม่ศรัทธา

إِنَّمَا تُنذِرُ مَنِ ٱتَّبَعَ ٱلذِّكۡرَ وَخَشِيَ ٱلرَّحۡمَٰنَ بِٱلۡغَيۡبِۖ فَبَشِّرۡهُ بِمَغۡفِرَةٖ وَأَجۡرٖ كَرِيمٍ 11

อินนะมา ตุนซิรุ มะนิต ตะบะอฺัซ ซิกเราะ วะเคาะชิยัร เราะห์มานะ บิลฆ็อยบ์ ^ ฟะบัชชิรฮุ บิมัฆฟิเราะติว วะอัจญ์ริน กะรีม

11- แท้จริงเจ้าเพียงแต่ตักเตือนผู้ที่ปฏิบัติตามข้อตักเตือนเท่านั้น และเขาเกรงกลัวพระผู้ทรงกรุณาปรานีโดยทางลับ ดังนั้น จงแจ้งข่าวดีแก่เขาด้วยการอภัยโทษและรางวัลอันมีเกียรติ

إِنَّا نَحۡنُ نُحۡيِ ٱلۡمَوۡتَىٰ وَنَكۡتُبُ مَا قَدَّمُواْ وَءَاثَٰرَهُمۡۚ وَكُلَّ شَيۡءٍ أَحۡصَيۡنَٰهُ فِيٓ إِمَامٖ مُّبِينٖ 12

อินนา นะห์นุ นุห์ยิล เมาตา วะนักตุบุ มา กฺ็อดดะมู วะอาษาเราะฮุม ^ วะกุลละ ชัยอิน อะห์ศ็อยนาฮุ ฟี อิมามิม มุบีน

12- แท้จริงเราเป็นผู้ให้คนตายกลับมีชีวิตขึ้น และเราบันทึกสิ่งที่พวกเขาได้ประกอบไว้แต่ก่อน และร่องรอยของพวกเขาและทุกสิ่งนั้น เราได้รวบรวมไว้อย่างครบถ้วนในบันทึกอันชัดแจ้ง

وَٱضۡرِبۡ لَهُم مَّثَلًا أَصۡحَٰبَ ٱلۡقَرۡيَةِ إِذۡ جَآءَهَا ٱلۡمُرۡسَلُونَ 13

วัฎริบ ละฮุม มะษะลัน อัศฮาบัล กฺ็อรยะติ อิซ ญาอะฮัล มุรสะลูน

13- และจงเล่าเรื่องชาวเมือง (อันฏอกียะฮฺ) แก่พวกเขา เมื่อมีทูตหลายคนมายังเมืองนั้น

إِذۡ أَرۡسَلۡنَآ إِلَيۡهِمُ ٱثۡنَيۡنِ فَكَذَّبُوهُمَا فَعَزَّزۡنَا بِثَالِثٖ فَقَالُوٓاْ إِنَّآ إِلَيۡكُم مُّرۡسَلُونَ 14

อิซ อัรสัลนา อิลัยฮิมุษ นัยนิ ฟะกัซซะบูฮุมา ฟะอฺัซซัซนา บิษาลิษิน ฟะกฺอลู อินนา อิลัยกุม มุรสะลูน

14- เมื่อเราส่งทูตสองคนไปยังพวกเขา พวกเขาได้ปฏิเสธเขาทั้งสอง ดังนั้น เรา (อัลลอฮฺ) จึงเพิ่มพลังด้วยการส่งทูตคนที่สามแล้วพวกเขา (บรรดาทูต) ได้กล่าวว่า “แท้จริงพวกเราถูกส่งมายังพวกท่าน“

قَالُواْ مَآ أَنتُمۡ إِلَّا بَشَرٞ مِّثۡلُنَا وَمَآ أَنزَلَ ٱلرَّحۡمَٰنُ مِن شَيۡءٍ إِنۡ أَنتُمۡ إِلَّا تَكۡذِبُونَ 15

กฺอลู มา อันตุม อิลลา บะชะรุม มิษลุนา วะมา อันซะลัร เราะห์มานุ มิน ชัยอิน อิน อันตุม อิลลา ตักซิบูน

15- พวกเขา (ชาวเมือง) กล่าวว่า “พวกท่านมิใช่ใครอื่น นอกจากเป็นสามัญชนเช่นเดียวกับพวกเรา และพระผู้ทรงกรุณาปรานีมิได้ประทานสิ่งใดลงมา พวกท่านมิได้เป็นอื่นใดนอกจากกล่าวเท็จ”

قَالُواْ رَبُّنَا يَعۡلَمُ إِنَّآ إِلَيۡكُمۡ لَمُرۡسَلُونَ 16

กฺอลู ร็อบบุนา ยะอฺ์ละมุ อินนา อิลัยกุม ละมุรสะลูน

16- พวกเขา (บรรดาทูต) กล่าวว่า “พระเจ้าของเราทรงรู้ดียิ่งว่า แท้จริงเราถูกส่งมายังพวกท่านอย่างแน่นอน

وَمَا عَلَيۡنَآ إِلَّا ٱلۡبَلَٰغُ ٱلۡمُبِينُ 17

วะมา อฺะลัยนา อิลลัล บะลาฆุล มุบีน

17- และไม่มีหน้าที่อื่นใดแก่พวกเรานอกจากการประกาศเชิญชวนอันชัดแจ้งเท่านั้น”

قَالُوٓاْ إِنَّا تَطَيَّرۡنَا بِكُمۡۖ لَئِن لَّمۡ تَنتَهُواْ لَنَرۡجُمَنَّكُمۡ وَلَيَمَسَّنَّكُم مِّنَّا عَذَابٌ أَلِيمٞ 18

กฺอลู อินนา ตะฏ็อยยัรนา บิกุม ^ ละอิล ลัม ตันตะฮู ละนัรญุมันนะกุม วะละยะมัสสันนะกุม มินนา อฺะซาบุน อะลีม

18- พวกเขากล่าวว่า “แท้จริงพวกเราถือเป็นลางร้ายต่อพวกท่าน หากพวกท่านไม่ยอมหยุดยั้ง เราจะเอาหินขว้างพวกท่านจนตายและแน่นอน การลงโทษอันเจ็บปวดจากพวกเราจะประสบแก่พวกท่าน”

قَالُواْ طَٰٓئِرُكُم مَّعَكُمۡ أَئِن ذُكِّرۡتُمۚ بَلۡ أَنتُمۡ قَوۡمٞ مُّسۡرِفُونَ 19

กฺอลู ฏออิรุกุม มะอฺะกุม อะอิน ซุกกิรตุม ^ บัล อันตุม เกฺอ์ามุม มุสริฟูน

19- พวกเขา (บรรดาทูต) กล่าวว่า “ลางร้ายของพวกท่านเพราะพวกท่านเอง พวกท่านได้ถูกตักเตือนมาก่อนแล้วมิใช่หรือ ? เปล่าดอกพวกท่านเป็นหมู่ชนผู้ฝ่าฝืนต่างหาก”

وَجَآءَ مِنۡ أَقۡصَا ٱلۡمَدِينَةِ رَجُلٞ يَسۡعَىٰ قَالَ يَٰقَوۡمِ ٱتَّبِعُواْ ٱلۡمُرۡسَلِينَ 20

วะญาอะ มิน อักฺศ็อล มะดีนะติ เราะญุลุย ยัสอฺา กฺอละ ยาเกฺอ์ามิต ตะบิอฺุล มุรสะลีน

20- และมีชายคนหนึ่งจากสุดหัวเมืองได้มาอย่างรีบเร่ง

ٱتَّبِعُواْ مَن لَّا يَسۡ‍َٔلُكُمۡ أَجۡرٗا وَهُم مُّهۡتَدُونَ 21

อิตตะบิอฺู มัล ลา ยัสอะลุกุม อัจญ์เรอ์า วะฮุม มุฮ์ตะดูน

21- พวกท่านจงปฏิบัติตามผู้ที่มิได้เรียกร้องรางวัลใด ๆ จากพวกท่าน

وَمَا لِيَ لَآ أَعۡبُدُ ٱلَّذِي فَطَرَنِي وَإِلَيۡهِ تُرۡجَعُونَ 22

วะมา ลิยะ ลา อะอฺ์บุดุล ละซี ฟะเฏาะเราะนี วะอิลัยฮิ ตุรญะอฺูน

22- และทำไมเล่าฉันจะไม่เคารพภักดีผู้ทรงบังเกิดฉัน และยังพระองค์เท่านั้นที่พวกท่านจะถูกนำกลับไป

ءَأَتَّخِذُ مِن دُونِهِۦٓ ءَالِهَةً إِن يُرِدۡنِ ٱلرَّحۡمَٰنُ بِضُرّٖ لَّا تُغۡنِ عَنِّي شَفَٰعَتُهُمۡ شَيۡ‍ٔٗا وَلَا يُنقِذُونِ 23

อะอัตตะคิซุ มิน ดูนิฮี อาลิฮะตัน อี ยุริดนิร เราะห์มานุ บิฎุรริล ลา ตุฆนิ อฺันนี ชะฟาอฺะตุฮุม ชัยเอา วะลา ยุนกฺิซูน

23- จะให้ฉันยึดถือพระเจ้าอื่นใดนอกจากพระองค์กระนั้นหรือ? หากพระผู้ทรงกรุณาปรานี ทรงประสงค์จะก่อความทุกข์ยากแก่ฉัน การชะฟาอะฮฺของพวกเขาจะไม่ก่อประโยชน์อันใดแก่ฉันเลยและพวกเขาก็จะช่วยฉันให้รอดพ้น(จากการลงโทษ) ไม่ได้เลย

إِنِّيٓ إِذٗا لَّفِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٍ 24

อินนี อิซัล ละฟี เฎาะลาลิม มุบีน

24- แท้จริง เมื่อนั้นฉันจะอยู่ในการหลงผิดอย่างชัดแจ้ง

إِنِّيٓ ءَامَنتُ بِرَبِّكُمۡ فَٱسۡمَعُونِ 25

อินนี อามันตุ บิร็อบบิกุม ฟัสมะอฺูน

25- แท้จริงฉันศรัทธาต่อพระเจ้าของพวกท่าน ดังนั้น พวกท่านจงฟังฉันซิ!”

قِيلَ ٱدۡخُلِ ٱلۡجَنَّةَۖ قَالَ يَٰلَيۡتَ قَوۡمِي يَعۡلَمُونَ 26

กฺีลัด คุลิล ญันนะฮ์ ^ กฺอละ ยาลัยตะ เกฺอ์ามี ยะอฺ์ละมูน

26- เขากล่าวว่า “โอ้ มาตรว่าหมู่ชนของฉันได้รู้ (สภาพของฉัน)

بِمَا غَفَرَ لِي رَبِّي وَجَعَلَنِي مِنَ ٱلۡمُكۡرَمِينَ 27

บิมา เฆาะฟะเราะ ลี ร็อบบี วะญะอฺะละนี มินัล มุกเราะมีน

27- ถึงการที่พระเจ้าของฉันทรงอภัยให้แก่ฉัน และทรงทำให้ฉันอยู่ในหมู่ผู้มีเกียรติ”

۞وَمَآ أَنزَلۡنَا عَلَىٰ قَوۡمِهِۦ مِنۢ بَعۡدِهِۦ مِن جُندٖ مِّنَ ٱلسَّمَآءِ وَمَا كُنَّا مُنزِلِينَ 28

วะมา อันซัลนา อฺะลา เกฺอ์ามิฮี มิม บะอฺ์ดิฮี มิน ญุนดิม มินัส สะมาอิ วะมา กุนนา มุนซิลีน

28- และเรามิได้ส่งไพร่พลลงมาจากฟากฟ้าแก่หมู่ชนของเขาหลังจากเขา และเราก็มิใช่เป็นผู้ส่งพวกเขาลงมา

إِن كَانَتۡ إِلَّا صَيۡحَةٗ وَٰحِدَةٗ فَإِذَا هُمۡ خَٰمِدُونَ 29

อิน กานัต อิลลา ศ็อยฮะเตา วาฮิดะตัน ฟะอิซา ฮุม คอมิดูน

29- แล้วเมื่อนั้นพวกเขาก็ดับเงียบ

يَٰحَسۡرَةً عَلَى ٱلۡعِبَادِۚ مَا يَأۡتِيهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا كَانُواْ بِهِۦ يَسۡتَهۡزِءُونَ 30

ยาฮัสเราะตัน อฺะลัล อฺิบาด ^ มา ยะอ์ตีฮิม มิร เราะสูลิน อิลลา กานู บิฮี ยัสตะฮ์ซิอูน

30- โอ้ อนิจจาต่อปวงบ่าว ไม่มีร่อซูลคนใดมายังพวกเขา เว้นแต่พวกเขาได้เย้ยหยันเขา

وَأَنِ ٱعۡبُدُونِيۚ هَٰذَا صِرَٰطٞ مُّسۡتَقِيمٞ 61

วะอะนิอฺ์ บุดูนี ^ ฮาซา ศิรอฏุม มุสตะกฺีม

61- และพวกเจ้าจงเคารพภักดีต่อข้า นี่คือแนวทางอันเที่ยงแท้

وَلَقَدۡ أَضَلَّ مِنكُمۡ جِبِلّٗا كَثِيرًاۖ أَفَلَمۡ تَكُونُواْ تَعۡقِلُونَ 62

วะละกฺ็อด อะฎ็อลละ มินกุม ญิบิลลัน กะษีรอ ^ อะฟะลัม ตะกูนู ตะอฺ์กฺิลูน

62- และโดยแน่นอน มันได้ทำให้หมู่ชนจำนวนมากของพวกเจ้าหลงทาง ทำไมพวกเจ้าจึงไม่ใช้สติปัญญาใคร่ครวญเล่า?

هَٰذِهِۦ جَهَنَّمُ ٱلَّتِي كُنتُمۡ تُوعَدُونَ 63

ฮาซิฮี ญะฮันนะมุล ละตี กุนตุม ตูอฺะดูน

63- นี่คือนรกญะฮันนัม ซึ่งพวกเจ้าถูกสัญญาไว้

ٱصۡلَوۡهَا ٱلۡيَوۡمَ بِمَا كُنتُمۡ تَكۡفُرُونَ 64

อิศเลาฮัล เยามะ บิมา กุนตุม ตักฟุรูน

64- วันนี้พวกเจ้าจะเข้าไปลิ้มรสมัน เนื่องเพราะพวกเจ้าปฏิเสธ

ٱلۡيَوۡمَ نَخۡتِمُ عَلَىٰٓ أَفۡوَٰهِهِمۡ وَتُكَلِّمُنَآ أَيۡدِيهِمۡ وَتَشۡهَدُ أَرۡجُلُهُم بِمَا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ 65

อัลเยามะ นัคติมุ อฺะลา อัฟวาฮิฮิม วะตุกัลลิมุนา อัยดีฮิม วะตัชฮะดุ อัรญุลุฮุม บิมา กานู ยักสิบูน

65- วันนี้เราจะปิดผนึกปากของพวกเขาและมือของพวกเขาจะพูดแก่เรา และเท้าของพวกเขาจะเป็นพยานตามที่พวกเขาได้ปฏิบัติไว้

وَلَوۡ نَشَآءُ لَطَمَسۡنَا عَلَىٰٓ أَعۡيُنِهِمۡ فَٱسۡتَبَقُواْ ٱلصِّرَٰطَ فَأَنَّىٰ يُبۡصِرُونَ 66

วะเลา นะชาอุ ละเฏาะมัสนา อฺะลา อะอฺ์ยุนิฮิม ฟัสตะบะกฺุศ ศิรอเฏาะ ฟะอันนา ยุบศิรูน

66- และหากเราประสงค์ เราก็จะทำให้ตาของพวกเขาบอดลง แล้วพวกเขาก็จะคลำหาทาง แต่พวกเขาจะเห็นได้อย่างไร?

وَلَوۡ نَشَآءُ لَمَسَخۡنَٰهُمۡ عَلَىٰ مَكَانَتِهِمۡ فَمَا ٱسۡتَطَٰعُواْ مُضِيّٗا وَلَا يَرۡجِعُونَ 67

วะเลา นะชาอุ ละมะสัคนาฮุม อฺะลา มะกานะติฮิม ฟะมัส ตะฏออฺู มุฎีย์เยา วะลา ยัรญิอฺูน

67- และหากเราประสงค์ เราก็จะแปลงรูปของพวกเขาให้อยู่กับที่ของพวกเขา แล้วพวกเขาก็ไม่อาจจะไปข้างหน้าได้และก็ไม่อาจจะถอยกลับได้

وَمَن نُّعَمِّرۡهُ نُنَكِّسۡهُ فِي ٱلۡخَلۡقِۚ أَفَلَا يَعۡقِلُونَ 68

วะมัน นุอฺัมมิรฮุ นุนักกิสฮุ ฟิล ค็อลกฺ์ ^ อะฟะลา ยะอฺ์กฺิลูน

68- และผู้ใดที่เราทำให้เขามีอายุยืนนานเราจะให้กลับคืนสู่สภาพเมื่อตอนแรกเกิดแล้วพวกเขาไม่ไช้สติปัญญาใคร่ครวญบ้างหรือ?

وَمَا عَلَّمۡنَٰهُ ٱلشِّعۡرَ وَمَا يَنۢبَغِي لَهُۥٓۚ إِنۡ هُوَ إِلَّا ذِكۡرٞ وَقُرۡءَانٞ مُّبِينٞ 69

วะมา อฺัลลัมนาฮุช ชิอฺ์เราะ วะมา ยัมบะฆี ละฮ์ ^ อิน ฮุวะ อิลลา ซิกรู วะกฺุรอานุม มุบีน

69- เรามิได้สอนกวีนิพนธ์แก่เขา (มุฮัมมัด) และไม่เหมาะสมแก่เขาที่จะเป็นกวีคัมภีร์นี้มิใช่อื่นใดเลย นอกจากเป็นข้อตักเตือนและเป็นคัมภีร์อันชัดแจ้ง

لِّيُنذِرَ مَن كَانَ حَيّٗا وَيَحِقَّ ٱلۡقَوۡلُ عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ 70

ลิยุนซิเราะ มัน กานะ ฮัยเยา วะยะฮิกฺกฺ็อล เกฺอ์าลุ อฺะลัล กาฟิรีน

70- เพื่อตักเตือนผู้ที่มีชีวิต และเพื่อข้อตักเตือนนั้นเป็นหลักฐานยืนยันแก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา

أَوَ لَمۡ يَرَوۡاْ أَنَّا خَلَقۡنَا لَهُم مِّمَّا عَمِلَتۡ أَيۡدِينَآ أَنۡعَٰمٗا فَهُمۡ لَهَا مَٰلِكُونَ 71

อะวะ ลัม ยะเรอ์า อันนา เคาะลักฺนา ละฮุม มิมมา อฺะมิลัต อัยดีนา อันอฺามัน ฟะฮุม ละฮา มาลิกูน

71- และพวกเขามิได้พิจารณาดูดอกหรือเราได้สร้างปศุสัตว์ขึ้นมาเพื่อพวกเขาจากสิ่งที่มือของเราได้ทำขึ้น แล้วพวกเขาก็ได้ครอบครองมัน

وَذَلَّلۡنَٰهَا لَهُمۡ فَمِنۡهَا رَكُوبُهُمۡ وَمِنۡهَا يَأۡكُلُونَ 72

วะซัลลัลนาฮา ละฮุม ฟะมินฮา เราะกูบุฮุม วะมินฮา ยะอ์กุลูน

72- และเราได้ทำให้มันยอมจำนนแก่พวกเขา ดังนั้น บางชนิดมันก็เป็นพาหนะแก่พวกเขา และบางชนิดพวกเขาก็ใช้กินเป็นอาหาร

وَلَهُمۡ فِيهَا مَنَٰفِعُ وَمَشَارِبُۚ أَفَلَا يَشۡكُرُونَ 73

วะละฮุม ฟีฮา มะนาฟิอฺุ วะมะชาริบ ^ อะฟะลา ยัชกุรูน

73- และในตัวมันนั้นมีประโยชน์มากหลายและเครื่องดื่มสำหรับพวกเขา แล้วพวกเขาจะยังไม่ขอบคุณอีกหรือ?

وَٱتَّخَذُواْ مِن دُونِ ٱللَّهِ ءَالِهَةٗ لَّعَلَّهُمۡ يُنصَرُونَ 74

วัตตะเคาะซู มิน ดูนิล ลาฮิ อาลิฮะตัล ละอฺัลละฮุม ยุนเศาะรูน

74- และพวกเขาได้ยึดถือเอาพระเจ้ามากหลาย (เป็นที่เคารพสักการะ) อื่นจากอัลลอฮฺหวังว่าพวกเขาจะได้รับความช่วยเหลือ (จากมัน)

لَا يَسۡتَطِيعُونَ نَصۡرَهُمۡ وَهُمۡ لَهُمۡ جُندٞ مُّحۡضَرُونَ 75

ลา ยัสตะฏีอฺูนะ นัศเราะฮุม วะฮุม ละฮุม ญุนดุม มุห์เฎาะรูน

75- พวกมันไม่สามารถช่วยเหลือพวกเขาได้ พวกเขาจะถูกนำมาปรากฏตัวเป็นกลุ่ม ๆ เพื่อพวกมัน

فَلَا يَحۡزُنكَ قَوۡلُهُمۡۘ إِنَّا نَعۡلَمُ مَا يُسِرُّونَ وَمَا يُعۡلِنُونَ 76

ฟะลา ยะห์ซุนกะ เกฺอ์าลุฮุม ^ อินนา นะอฺ์ละมุ มา ยุสิรรูนะ วะมา ยุอฺ์ลินูน

76- ดังนั้น อย่าได้ให้คำพูดของพวกเขาเป็นที่เสียใจแก่เจ้า แท้จริงเรารู้ดีถึงสิ่งที่พวกเขาปิดบัง และสิ่งที่พวกเขาเปิดเผย

أَوَ لَمۡ يَرَ ٱلۡإِنسَٰنُ أَنَّا خَلَقۡنَٰهُ مِن نُّطۡفَةٖ فَإِذَا هُوَ خَصِيمٞ مُّبِينٞ 77

อะวะ ลัม ยะร็อล อินสานุ อันนา เคาะลักฺนาฮุ มิน นุฏฟะติน ฟะอิซา ฮุวะ เคาะศีมุม มุบีน

77- มนุษย์มิได้พิจารณาดูดอกหรือว่าเราได้บังเกิดเขามาจากน้ำอสุจิ แล้วจงดูซิ เขาได้กลายเป็นคู่ปรปักษ์ตัวฉกาจ

وَضَرَبَ لَنَا مَثَلٗا وَنَسِيَ خَلۡقَهُۥۖ قَالَ مَن يُحۡيِ ٱلۡعِظَٰمَ وَهِيَ رَمِيمٞ 78

วะเฎาะเราะบะ ละนา มะษะเลา วะนะสิยะ ค็อลเกฺาะฮ์ ^ กฺอละ มัย ยุห์ยิล อฺิซฺอมะ วะฮิยะ เราะมีม

78- และเขาได้ยกอุทาหรณ์เปรียบเทียบแก่เรา และเขาได้ลืมต้นกำเนิดของเขา เขากล่าวว่า “ใครเล่าจะให้กระดูกมีชีวิตขึ้นมาอีกในเมื่อมันเป็นผุยผงไปแล้ว”

قُلۡ يُحۡيِيهَا ٱلَّذِيٓ أَنشَأَهَآ أَوَّلَ مَرَّةٖۖ وَهُوَ بِكُلِّ خَلۡقٍ عَلِيمٌ 79

กฺุล ยุห์ยีฮัล ละซี อันชะอะฮา เอาวะละ มัรเราะฮ์ ^ วะฮุวะ บิกุลลิ ค็อลกฺิน อฺะลีม

79- จงกล่าวเถิดมุฮัมมัด “พระผู้ทรงให้กำเนิดมันครั้งแรกนั้น ย่อมจะทรงให้มันมีชีวิตขึ้นมาอีก และพระองค์เป็นผู้ทรงรอบรู้การบังเกิดทุกสิ่ง

ٱلَّذِي جَعَلَ لَكُم مِّنَ ٱلشَّجَرِ ٱلۡأَخۡضَرِ نَارٗا فَإِذَآ أَنتُم مِّنۡهُ تُوقِدُونَ 80

อัลละซี ญะอฺะละ ละกุม มินัช ชะญะริล อัคเฎาะริ นาร็อน ฟะอิซา อันตุม มินฮุ ตูกฺิดูน

80- ผู้ทรงทำให้มีไฟสำหรับพวกเจ้าจากต้นไม้เขียวสด (แล้วจงดูซิ) พวกเจ้าก็ได้จุดมันจากเชื้อไฟนั้น

أَوَ لَيۡسَ ٱلَّذِي خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ بِقَٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يَخۡلُقَ مِثۡلَهُمۚ بَلَىٰ وَهُوَ ٱلۡخَلَّٰقُ ٱلۡعَلِيمُ 81

อะวะ ลัยสัล ละซี เคาะละกฺ็อส สะมาวาติ วัลอัรเฎาะ บิกฺอดิริน อฺะลา อัย ยัคลุเกฺาะ มิษละฮุม ^ บะลา วะฮุวัล ค็อลลากฺุล อฺะลีม

81- พระองค์ผู้ทรงสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน จะไม่ทรงสามารถที่จะสร้างเช่นเดียวกับพวกเขากระนั้นหรือ ? แน่นอน และพระองค์เป็นผู้ทรงสร้างที่ยิ่งใหญ่ ผู้ทรงรอบรู้

إِنَّمَآ أَمۡرُهُۥٓ إِذَآ أَرَادَ شَيۡ‍ًٔا أَن يَقُولَ لَهُۥ كُن فَيَكُونُ 82

อินนะมา อัมรุฮู อิซา อะรอดะ ชัยอัน อัย ยะกฺูละ ละฮู กุน ฟะยะกูน

82- แท้จริงพระบัญชาของพระองค์ เมื่อทรงประสงค์สิ่งใด พระองค์ก็จะตรัสแก่มันว่า “จงเป็น” แล้วมันก็จะเป็นขึ้นมา

فَسُبۡحَٰنَ ٱلَّذِي بِيَدِهِۦ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيۡءٖ وَإِلَيۡهِ تُرۡجَعُونَ 83

ฟะสุบฮานัล ละซี บิยะดิฮี มะละกูตุ กุลลิ ชัยอิว วะอิลัยฮิ ตุรญะอฺูน

83- ดังนั้น มหาบริสุทธิ์ยิ่งแด่พระองค์ซึ่งในพระหัตถ์ของพระองค์มีอำนาจเหนือทุกสิ่งและยังพระองค์เท่านั้นที่พวกเจ้าจะถูกนำกลับไป

เปิดอ่าน 782 ครั้ง

แสดงความคิดเห็น เกี่ยวกับ " คำอ่านและความหมาย ซูเราะห์ยาซีน "

ปิดการแสดงความคิดเห็น